Produkcja sosu na skalę przemysłową ruszyła w 1837 roku. Sos jest dodatkiem smakowym do zarówno poddanych obróbce (gotowaniu) dań, jak i dań niegotowanych, w szczególności zaś do dań z wołowiny. Jest też ważnym składnikiem sałatki Cezara oraz koktajlu "Krwawa Mary".
Sfermentowany sos rybny garum był jedną z nieodłącznych części kuchni greckiej i rzymskiej oraz stanowił podstawę handlu cesarstwa rzymskiego, lecz sos Worcestershire jest spuścizną kontaktów imperium brytyjskiego z Indiami. Podobne sosy bazujące na sfermentowanych anchois pojawiały się w Europie już w XVII wieku, lecz popularność sosu Worcestershire nastąpiła w latach 30. XIX wieku.
Receptura
Klasyczny przepis na sos Worcestershire zakłada wykorzystanie octu słodowego (wytwarzanego z jęczmienia), octu spirytusowego, melasy, cukru, soli, anchois, wyciągu z owocu tamaryndowca, cebuli, czosnku, przypraw i dodatków. Sosy nieprodukowane przez firmę "Lea & Perrins", do których stosowana jest nazwa "sos Worcester" składać się mogą z octu, melasy, syropu kukurydzianego, wody, papryczek chilli, sosu sojowego, pieprzu, tamaryndowca, anchois, cebuli, szalotek, asafetydy, czosnku i goździków.
Reklama z 1900 roku
sosy w sklepach Walmart